vrijdag 14 februari 2014

Kelton; een goedkoop horlogemerk uit de Timex stal

In 1854 werd aan de Noord-Oostkust van de Verenigde Staten de basis gelegd voor het bedrijf dat tegenwoordig bekend staat als Timex. Een merk voor de working class heroes. In de jaren 60 marktleider qua volume. Groot geworden dankzij eenvoudige horloges met robuuste calibers (zonder jewels). In de jaren '50, toen de eerste horloges onder de merknaam Timex op de markt kwamen, was één op de drie verkochte horloges een Timex. Na de succesvolle jaren 60 kwam het bedrijf in de beruchte jaren 70 in zwaar weer terecht. Alle op Swiss Made gebaseerde horlogemakers kregen te maken met de revolutie van de goedkoop te produceren (en bovendien uiterst nauwkeurige) quartzhorloges en aansluitend de digitale revolutie (kortstondig de LED horloges en daarna de LCD quartzjes).

De stift-anker
Een van de tactieken van Timex was om betaalbare mechanische Zwitserse horloges op de markt te zetten om te kunnen concurreren. Dit werd onder meer het merk Kelton.
Eenvoudig maar doeltreffend uurwerk
 Deze 'stift-anker' (Roskopf) mechaniekjes, hadden geen juwelen nodig en hielden zich desondanks prima (andere namen hiervoor zijn pin-pallet of pin-lever escapements). Ze zitten in verbazingwekkend veel goedkopere horloges. Ingersoll, een van de bedrijven die opging in US Time (Timex), heeft dit soort caliber groot gemaakt doordat zij begin vorige eeuw een horloge wisten te maken dat even duur was als één dag arbeidsloon: 1 dollar. De zogenaamde one dollar watches. Zijn deze uurwerkjes dan altijd troep? Nee; het mooie is dat ze vrijwel even betrouwbaar waren als een horloge van 1000 dollar. De firma Oris, bekend van dure horloges, wist op basis van dit stiftankeruurwerk zelfs 242 certificaten te verkrijgen.
Kelton 1134 uit 1968

Makkelijk te identificeren

Maar goed, Kelton dus. Ik heb er twee; eentje uit 1968 toen alles nog OK leek, en een uit 1976: het hoogtepunt van de horloge shake-out. Timex horloges, en dus ook Kelton horloges, zijn zeer eenvoudig te identificeren aan de wijzerplaat. Hierop bevindt zich een tweetal nummers: De linker 4 zijn het modelnummer. De rechter 4 of 5 bestaan uit het het caliber en het jaartal. Is de rechterkant 2468 dan betreft het een horloge met Timex Model 24 caliber uit 1968. Alle Timex calibers worden hier goed beschreven, mocht de wijzerplaat niet eenduidig zijn. Soms is het getal moeilijk leesbaar (onder de rand) en dien je het uurwerkje even te lichten uit de kast.
Niet gemaakt om aan te sleutelen
Mijn ene Kelton, een Kelton 1134 uit 1968 is vierkant en heeft een zeer herkenbaar, simpel caliber Model 24 welke in 1963 geïntroduceerd werd en het tientallen jaren heeft volgehouden. Op basis van dit caliber zijn er zeer veel varianten gemaakt. Dit model is het basismodel en heeft geen complicaties. Alle onderdelen zitten tussen twee platen (plateaus) vast en reparaties zijn dan ook niet de bedoeling (wegwerp-artikel). Het horloge bevat geen lumen en ik draag hem op bruin leer. Een beetje aan de kleine kant anno 2011, maar wel een tijdsicoon en... hij loopt prima. Verdere info: Waterproof en voorzien van ArmaChoc.De tweede Kelton betreft een vrouwenmodel (mannen zou kunnen, maar hij is écht klein) welke er lustig op los tikt. Deze Kelton 23570 komt uit 1976 en is rond, bevat lumen, een vrolijke rode secondewijzer en een datum functie. Het blijkt een caliber Model 25 te bevatten; welke gelijk is aan de hierboven genoemde Model 24 maar dan met datum functie. De wijzerplaat vermeldt verder nog water resistant en ArmaChoc; het protectiesysteem van Timex (net als dat je Incabloc hebt).  Dit horloge loopt ook prima, maar is voor mij dus echt te klein. Opvallend is overigens dat de spacer (de ring die het caliber in de kast vastzet) bij de recentere Kelton van plastic is, waar deze in de jaren 60 versie nog van staal waren. Onderdeel van de bezuinigingen gok ik.
ArmaChoc; de Incabloc van Kelton

Zijn het collectors-items? 
Zeker niet, maar ze staan wel voor een bepaalde tijd in het horlogeverleden: die waarin massaproductie (op zijn Henry Fords) gemeengoed werd en waarbij traditionele horlogemerken er alles aan deden de Aziatische invasie te keren. Het heeft nog tot eind jaren 90 geduurd voordat de industrie er weer bovenop was.
Kelton 23570 met kaliber 25 uit 1976

vrijdag 28 juni 2013

Allereerste digitale horloge werd gemaakt in 1890!

Het werd tijd voor een blog over een categorie die bij veel liefhebbers van vintage horloges maar weinig aandacht krijgt; Het digitale horloge. Geheel onterecht volgens mij, want het digitale horloge bestaat inmiddels al 120 jaar; ver voordat de eerste Casio's op de markt kwamen.

Computers waren er nog niet (als je een Microsoft bestelde, kreeg je een klein poetsdoekje ) en Alexander Bell had nog maar net de telefoon uitgevonden. Ook polshorloges waren er nog niet (die werden pas zo'n 30 jaar later populair tijdens de eerste wereldoorlog).

Hoezo digitaal? 
Jaren 80: De bekende Casio-tjes
met LCD scherm veroveren de markt.
De meeste mensen verstaan onder een digitaal horloge iets heel anders dan de horlogeliefhebbers. Ze bedoelen eigenlijk een LCD (Liquid Crystal Display) horloge die vanaf de jaren 80 op de markt kwam. Die zijn inderdaad ook digitaal (net als horloges met een LED display). Maar digitaal slaat niet op LCD maar op de manier van tijdsaanduiding; Een analoog horloge maakt gebruik van een wijzer en een digitaal horloge geeft alleen de tijd weer middels cijfers. Of het een mechanisch horloge is of een batterij aangedreven met quartz uurwerk maakt feitelijk geen verschil (zo zijn er ook analoge horloges gemaakt met een LCD scherm).

Cortebert
Het eerste digitale horloge die in meerdere oplages werd geproduceerd was dus geen Casio maar een zakhorloge uit 1890 en werd gemaakt door horlogemaker Joseph Pallweber voor het Zwitserse Cortebert. En omdat batterijtjes dus nog niet bestonden (duh), waren deze horloges volledig mechanisch. Zoals je zult begrijpen zijn deze eerste digitale horloges bijzonder gewild onder verzamelaars.
Cortebert zakhorloge uit 1890

Jump Hour
Deze zogenaamde 'jump hour watches' maken gebruik van papieren of plastic ronde schijven die meedraaien (zoals normaal gesproken de wijzers doen). Deze techniek is tot ver in de jaren 70 de meest gebruikelijke manier geweest om de tijd digitaal weer te geven. Na de komst van de LED techniek ( zoals op de Computron van Bulova) en later de LCD techniek wordt deze methode, op enkele horloges na, eigenlijk niet meer toegepast. 

Jump Hour: De schijven draaien om hun as.
Wat is nou beter leesbaar? Digitaal of analoog?

Moderne versie van de Jump Hour van Lip.
Tja, dat is nogal persoonlijk. De een zweert bij analoog, de ander heeft weer liever digitaal. Experts beweren dat analoog sneller zou 'lezen'. Ik ben daar niet zo van overtuigd. Zeker met secondes aflezen vind ik digitaal gewoon makkelijker. Niet voor niets hebben GSM's, wekkerradio's, stopwatches etc doorgaans een digitale weergave toch? Hoe dan ook: Het blijft een discussie die nog vele horlogeblogs zal vullen. Ik vind het in ieder geval een fascinerende categorie binnen de horlogewereld. En dan vooral de versies met mechanische uurwerkjes.

Jaren 50: gouden Lord Elgin.
De Cadillac onder de horloges?

Jaren 60: Een Castor Supernova (van Buler)
Doet qua stijl enigzins aan Diesel horloges denken.
Digitale horloges uit deze periode worden steeds populairder
en zijn (nog) redelijk betaalbaar. Deze heb ik op de
Rikketik beurs voor rond de 50 Euro gekocht.







Jaren 70:  De Computron 'drivers watch' met LED Display van Bulova. Het digitale display is schuin geplaatst zodat je hem tijdens het rijden goed kan lezen. Nadeel van LED displays was o.a. dat batterijtjes snel leeg raakten.

maandag 25 maart 2013

Horloges van Toen: Vintage urenwerkjes in de etalage...




Bloggen over vintage horloges is leuk (hoewel het aardig stil stond hier), maar er mee bezig zijn is nog veel leuker. Op de Rikketik zoeken naar mooie horloges, Marktplaats afspeuren, poetsen en bekenden helpen. Je kent het wel. Gevolg is dat onze verzamelingen een beetje groot beginnen te worden. En je wil ook wel eens wat nieuws. Een idee was geboren! We zetten onze horloges op internet. Benieuwd naar dit staaltje hobbyisme? Kom kijken op www.horlogesvantoen.nl.


zaterdag 24 maart 2012

Uitreiking Montblanc ‘The Beauty of a Second’

Filmmaker Wim Wenders en Montblanc presenteerden dinsdagavond 20 maart in Berlijn de uitreiking van de kortefilmwedstrijd “The Beauty of a Second”. 

Uit de vier finalisten, onder wie de twee Nederlanders Marc van Fucht en Hike Kurvink, werden uiteindelijk twee winnaars geselecteerd. Alexandra Ivascu uit Roemenië was de winnaar voor “Best Playlist” en Jan Herms uit Duitsland won de prijs voor “Best Second”. Beide winnaars ontvingen een trip naar Berlinale 2012, een ontmoeting met Wim Wenders en een Montblanc Nicolas Rieussec Chronograaf Horloge.

donderdag 8 maart 2012

Je eigen horloge om de pols?

Vergeet de IWC's, Rolexjes en Tag Heuers.  Je eigen horlogemerk maken is toch veel leuker en origineler?  Bij HK Brandwatches (een Nederlands bedrijf) vinden ze in ieder geval van wel. Kies zelf een van de horlogemodellen en vervolgens printen ze je naam er voor je op. Bij minimaal 12 stuks kosten ze €49,- per stuk. Misschien een beetje 'corny' maar als ik eerlijk ben zien de modellen er  best ok uit (en hebben ze nog prima kwarts uurwerkjes ook). Bestellen doe je hier:  www.hkbrandwatches.nl


maandag 23 januari 2012

How it's Made: Panerai Luminor

Altijd al willen weten hoe het befaamde Italiaanse horlogemerk Panerai tegenwoordig zijn mechanische horloges fabriceert? In deze serie "How it's Made"van Discovery Science Channel  krijg je een uniek kijkje in de keuken...

Klik op de foto voor de Panerai "How is's Made' aflevering:

Deel 1:

Deel 2:

vrijdag 5 augustus 2011

Yes! Mijn Bulova Accutron 218 werkt weer!

Note redactie: Wil je ook je accutron laten repareren? Stuur dan even een mailtje naar urenwerk@gmail.com 


Vandaag in Hilversum een bijzonder bezoek gebracht aan Rob; De Bulova Accutron specialist van Nederland. 

Laat ik bij het begin beginnen: Enkele maanden geleden kocht ik voor een redelijk bedrag een fraaie 14k goldfilled Bulova Accutron 218I met kroon op 4-uur en datum op 3-uur. Vanwege zijn bijzondere stemvork techniek (waarover later meer), en de bijzondere plek die de Accutron in de horlogehistorie inneemt, had ik de Accutron al enige tijd op mijn verlanglijstje staan. Maar een betaalbaar en nog goed uitziend exemplaar is vrij prijzig en kan een aardig deel van je 'wanted list' opslurpen. Prijzen kunnen makkelijk oplopen tot een paar honderd Euro.
Mijn Bulova Accutron 218I met datumfunctie die maar niet op gang wilde komen.


M9 dateert het horloge op 1969
Mijn exemplaar was een vrij basic model (zie foto's boven en links), dus een mooi instapmodelletje. In de beschrijving stond dat er waarschijnlijk alleen een nieuw batterijtje  in hoefde en dan zou hij weer ‘zoomen’ (of ‘Hummen’ zoals Bulova liefhebbers het liever noemen, veroorzaakt door de hoge frequentie van 360Hz). Al snel werd duidelijk dat het een en ander toch wat gecompliceerder lag. Om te beginnen het batterijtje. Deze worden niet meer geleverd. Oorspronkelijk hoort er een 1.35V (type 343) kwik batterijtje in, maar die mogen vanwege de giftige kwik niet meer gemaakt worden. En op de tweedehands markt worden voor een originele belachelijke prijzen gevraagd. Gelukkig bleek er sinds kort een alternatief beschikbaar: een V344 (bv. van Energizer). Maar deze is geen 1.35 maar 1.55 Volt! En dat schijnt niet echt goed te zijn voor het delicate uurwerkje las ik op diverse blogs. Niet doen dus. Hij kan te snel gaan lopen, of zelfs je horloge kapot maken. Maar, las ik ergens anders weer, het kan ook gewoon goed gaan. Het alternatief was om er diode tussen te laten zetten die de spanning vermindert. Of een batterij kopen die naar 1.35V is teruggeschroefd. Ik besloot de gok te wagen en bestelde gewoon een 1.55V.
Met toch wel wat klamme handjes plaatste ik het batterijtje voorzichtig en een beetje schijn, op zijn plek. Ik had, zoals beschreven, de zijkanten zorgvuldig met  tape ingewikkeld, gebruikte geen metalen tweezer (want ik had gelezen dat hij kost wat kost geen kortsluiting mocht maken) en hopla; hij lag er in!  Maar je raadt het al; geen gehum. Ojee, had ik 'm gesloopt? Was ik weer niet voorzichtig genoeg? Het batterijtje toch teveel spanning? Of had ik een al kapotte Accutron gekocht (zal niet de eerste keer zijn) met een kapotte coil wat een relatief dure reparatie is, die ik zeker niet zelf kon en wilde uitvoeren.


                        Voor wie niet bekend is met de Accutron, een kleine introductie:
De Accutron werd geïntroduceerd in 1969 en was het eerste electrische horloge die gebruik maakte van een stemvork. Er waren dus wel al diverse elektrische horloges op de markt (al sinds 1957), maar die gebruikte nog de ‘ouderwetse’ balanswiel om het tempo te bepalen. Wie meer wil weten over de techniek klikt hierBulova leverde de techniek ook aan o.a. Omega (bv voor de Megasonic 720hz),  en aan Nasa (de Omega Speedmaster werd dan misschien als eerste gedragen bij de maanlanding, maar de electronica van de stemvork werd gebruikt in de instrumenten van de Appolo 11).  De stemvork heeft helaas niet lang ‘geleefd’, slechts 6 jaar. Na de introductie van het kwartshorloge, die  nauwkeuriger was én voordeliger te produceren, raakte het snel uit de mode. 


Het beroemde en gewilde 'Spaceview model'.
Ik was van plan om niet op te geven en via via kwam ik terecht bij Rob. Hij zou me zeker kunnen helpen. Want bij de gemiddelde juwelier hoef je echt niet aan te kloppen; "Nou die kunt u weggooien hoor meneer. Die zijn niet meer te maken". Bij 'Accutron Rob' dus wel. En hij doet het graag; het is immers zijn hobby.  Rob was eigenlijk altijd al aan het sleutelen aan horloges. Eerst waren er de zakhorloges, daarna volgde de polshorloges (met een voorliefde voor de Accutron). Via een oudere horlogemaker is hij warm geworden om zelf te gaan repareren, omdat de kosten onderhand de pan uitliepen. Direct na het ingaan van zijn prepensioen op 59 jarige leeftijd is hij de opleiding van uurwerkhersteller gaan volgen aan het Zadkine te Amsterdam en is hierdoor gecertificeerd uurwerk hersteller, hij was daar de oudste van de klas. Sinds 2009 is deze opleiding in Amsterdam gestopt en is verplaatst naar Schoonhoven.
Zijn kennis van de Accutron kon hij via die opleiding echter niet verkrijgen en is deze toen gaan zoeken via het internet vanuit de USA. Inmiddels, na 15 jaar, heeft hij zeer veel relatie’s, onderdelen en know how en alle technische documentatie en afstelapparatuur opgedaan zodat geen enkel Accutron kaliber nog een probleem voor hem is. 

Meer aan de hand 
Binnengekomen in zijn huis kon ik meteen doorlopen naar zijn 'atelier'. Hier werd meteen duidelijk dat Rob zijn hobby serieus nam. Er stonden diverse originele Bulova meetinstrumenten, een grote hoeveelheid originele onderdelen stonden netjes gerangschikt en aan de muur hingen een aantal leuke souvenirs. De kast van het horloge werd vakkundig gelicht en het uurwerkje onder de loupe genomen:

Links van de 4 jewels kun je, als je goed kijkt, het dunne metalen draadje zien dat verkeerd lag...

De batterij bleek te weinig ‘juice’ te hebben ( en was daarnaast door mij veel te overdreven ingepakt). En met de juiste plaatsing van een nieuw batterijtje begon hij spontaan te hummen! Ik voelde me best een oen, mag je weten. Maar er was nog iets aan de hand, iets wat ik zeker niet kon fixen: Het veertje met steentje dat het indexwheel (320 tandjes) in beweging zet (= indexfinger) lag niet goed. "Het veertje is gemonteerd op de tuning fork, het veertje heeft een steentje welke bij de terugkerende beweging van de stemvork het indexwheel verhinderd terug te draaien en heet een pawlfinger. Deze is verstelbaar op de platine gemonteerd. Dit is zowel van toepassing op de kalibers 214, 218, 219, 224, 230 en voor de 218 ook met het merk Universal Geneve evenals de ESA (Ebauches) kalibers (patent Bulova) t.w.: Omega, IWC, Citizen, Titus, Eterna, Longines, Longines enz." Aldus Rob. 

Na wat zorgvuldig 'liften', en herplaatsen van het veertje lag hij weer goed. Rob bevestigde daarna meteen een nieuw origineel schroefje voor de batterijveer (ontbrak), en daarna was mijn Accutron weer helemaal de ouwe.

Mijn Accutron loopt nu fantastisch, en nog secuur ook (ja, met een 1.55V batterijtje). En ik heb een zeer leerzame ochtend gehad. Bedankt hiervoor Rob! 

Diverse Accutron modellen die Bulova tijdens de korte 'lifespan' op de markt bracht
Voor nog meer informatie over de techniek achter de Accutron klik je hier en hier.

Wil je weten of je Spaceview een conversie is of the real deal? Check deze site: http://members.iinet.net.au/~fotoplot/accspace.htm#warn

woensdag 11 mei 2011

USSR: Mooie collectie Russische horloges

Soms kom je een website met horloges tegen die je met iedereen wil delen. En eerlijk is eerlijk; de 'Russen' worden terecht steeds populairder onder verzamelaars van vintage uurwerkjes.

Op mijn surftocht op zoek naar meer informatie over een Raketa Perpetual Calendar, kwam ik deze fraaie collectie tegen met o.a. bijzondere Sturmanskie's, Poljots en Pobeda's. Heerlijk om een overzicht te zien met goed uitgelichte foto's van een prive verzamelaar! Hebben, hebben, hebben...
Bij deze de link: http://www.netgrafik.ch/russiantimes.htm

Enjoy!

Radiation Resistant. Dateert vermoedelijk na Tsjernobyl.

Spacewatch met timezones en werelddelen. Leuk bedacht. 

Deze kalender gaat maar tot 2000. Maar ach. Who cares!

zondag 17 april 2011

Swatch; soms is het net fine art

Korte anekdote op de zondagavond. Dit weekend had ik een vriend aan de telefoon. Hij woont en werkt al een tijd in Londen en is werkzaam in de Londense kunstscene bij een middelgroot veilinghuis in kunsthistorie (specialismen Oude Meesters & 19e eeuws Europese kunst). Nou is hij nogal een eigengereid figuur (wat ik dan wel weer kan waarderen) en in het kunstwereldje waar het grote geld welhaast een eigen economie vormt draagt hij doodleuk een simpele Swatch onder zijn pak.

Nu had hij recent een belangrijke meeting en aan tafel zaten allemaal belangrijke mensen uit het wereldje. De een nog een mooiere (vintage) Rolex dan de andere, de exclusievere merken nog daar gelaten. Tijdens het verhitte gesprek was de man die druk gebarend aan het woord was en die zelf ook een niet te versmaden klassieker om de pols had even afgeleid  doordat zijn oog viel op de Swatch van die vriend. Midden in de zin stokte zijn betoog en complimenteerde hij de ode aan de eenvoud: "Nice Swatch you're wearing there!". Sommige plastic quartzjes zijn gewoon altijd goed. Altijd.

dinsdag 12 april 2011

Yuri Gagarin zijn horloge (Sturmanski / Poljot)

Vandaag, 12 april, is het 50 jaar geleden dat Yuri (Joeri) Gagarin als eerste mens de ruimte in ging. We praten over de ruimterace tussen de USA en de CCCP in die jaren. Een prachtige tijd qua innovaties. Anyhoe, er wordt al veel geschreven vandaag over het hoe en wat. Een prachtig verhaal op zich, de Vostok 1 (Boktok 1) vlucht, onder andere hier op Wikipedia te lezen. Belangrijker is de vraag: Wat droeg de beste man om de pols?

bron: Phil's Russian Times
Gagarin droeg die dag een Sturmanski. Een wat? Ja een stuurman. In 1930 werd in Moscow de eerste serieuze horlogefabriek (wat gelijk de naam was) opgezet in opdracht van Stalin himself. Militairen en ook burgers hadden weinig keus en kregen gewoon het horloge voor burgers, militairen en officieren uitgereikt (3 modellen dus). Toen Gagarin de ruimte in ging kreeg hij dan ook het standaard issue 15 of 17 steens Sturmanski model uitgereikt. Ook bij andere missies werden deze horloges gedragen.

In 1964 kreeg de fabriek de naam Poljot ('vlucht') toegewezen en deze bestaat nog steeds. Als eerbetoon draag ik vandaag mijn eigen Poljot Mono. Op de zwarte wijzerplaat na met een schuin oog zijn nog steeds overeenkomten te zien. Als ik met een schuin oog naar boven kijk vanavond waan ik mezelf toch nog een halve kosmonaut!
Het origineel.
De nummers en wijzers en indices lijken best wel, toch?

simpele 17 jewels Poljot Mono
Nagekomen linktip: Uiterst bijzonder hommage aan Gagarin gevangen in een zeer gecompliceerd horloge; de Gagarin Tourbillon van Bernhad Lederer.

maandag 11 april 2011

Foto's horlogebeurs rikketik

De redactie is niet alleen heel druk geweest met het sorteren van de nieuwe aanwinsten, maar ook met het selecteren van de foto's ( van ruim 150 stuks teruggebracht naar 50). Ze staan nu klaar om te bekijken. Tot de volgende rikketik!
Wil je via de mail op de hoogte gehouden worden van nieuwe blogs, vul dan rechts op je scherm je e-mail in.
De mooitjes waren al snel weg!



Zou het een setje zijn?

Meuk maar leuk

dinsdag 5 april 2011

Agenda: horlogebeurs Rikketik

Komend weekend is er weer de bekendste uurwerken, horloges en klokkenbeurs van Nederland: de Rikketik. Niet te veel geld mee, want anders gaat het mis maar beiden zullen zeker de nodige bandjes, horloges en andere gadgets inkopen. Vorige keer had ik express niet te veel geld mee en het gevolg was dat ik uiteindelijk van Dennis toch weer geld moest lenen. Kijken of ik me deze keer beter in kan houden.

Wat is de Rikketik?
Deze vierjaarlijkse beurs, georganiseerd door vereniging de Rikketik vindt plaats in de Expo in Houten vlakbij afslag Houten op de A27. Je kan er van alles vinden voor je horloge en/of klokkentik. Of het nou gaat om onderdelen, accesoires, complete horloges, oud of nieuw; het is er allemaal. Meestal scoor ik er uit de grabbelbakken een handvol voor paar euro om op te experimenteren of om op te knappen, maar je koopt er net zo makkelijk horloges van duizenden euro's (let op; veel fake in omloop helaas). De meningen over deze beurs zijn aardig verdeeld. Veel mensen, met name jongeren, vinden het een oubollige setting van het niveau Man bijt hond. Ik moet zeggen dat als er modelbaanspoorlijnen op de tafels zouden liggen ik het ook zou geloven, maar mij maakt dat geen klap uit; ik kom er goedkoop aan bandjes, horloges en meer en er is genoeg leuks te zien. Laat je daar door vooral niet weerhouden dus.

Ik zeg, investeer die 5 euro en koop binnen een nieuw horlogebandje voor de som van €1,50 en het kan al uit. Sommigen komen eens en nooit weer, anderen kijken er elk kwartaal weer naar uit. Tot die laatste categorie behoren wij, de redactie van Urenwerk.

Handige links

woensdag 30 maart 2011

Vintage watch horloge wallpapers verzameld


Tijd voor een nieuwe wallpaper thuis of op het werk? Urenwerk komt je te hulp! We hebben een aantal vintage en minder vintage wallpapers verzameld in de links hieronder. Klikken = kijken!

Seiko: Seiko 6159, duikertje
IWC: vintage IWC's, deel 2
Omega: diverse Omega's, Speedmaster, movement,  
Panerai: PAMmetjes, nog meer.
Breitling: dial
Divers: glaasjes, meer verzamel, verbogen zakhorloges, kleurige klokjes, Steampunk, divers en nog een steampunk.


En nog veel meer vintage wallpapers op deze site: WatchWallpapers

Tips? In de comments graag!

dinsdag 22 maart 2011

Kello: Een iPhone app voor mechanische horloges

Voor de iPhone zijn er al heel wat leuke horloge gerelateerde apps te downloaden. Deze doorgaans gratis apps (van bekende merken als RadoOmegaIWCTag HeuerJeager Le Coultre, Bell & Ross) zijn echter zelden vooruitstrevend.  IWC neemt nog de moeite om er een leuk 'game element' aan te koppelen (je kunt het horloge zelf in elkaar zetten) maar eigenlijk zijn het niet meer dan papierloze brochures met 'heel handig' een store locator.

Tuurlijk is het leuk om alle modellen te kunnen bekijken en de dichtstbijzijnde winkel te vinden, maar echt veel heb je er natuurlijk niet aan: Je kunt dan net zo goed Watches| Lite downloaden dan heb je een overzicht van alle nieuwe horloges in 1 app.

Een 6+. Maar potentie.
6,99 Euro
De Rolex app is een prettige uitzondering (met een overzicht van 100 jaar historie). Maar de app waar je in potentie echt wat aan hebt heet Kello. Ik zeg in potentie, want deze (overigens vrij prijzige app van 6,99 Euro) laat nog wel wat te wensen over. Hij is ontworpen om je mechanische horloge te timen. Je houdt je microfoontje van je iPhone dicht bij het uurwerk en hij berekent de BPH en binnen een minuut geeft hij aan hoeveel je horloge achter of voor loopt. Fantastisch toch?! En nu komt de maar: van de 10 horloges die ik getimed heb, pakte hij van maar 3 stuks het akoestische signaal op. En als ik doorging met timen, ging de afwijking eerst een minuut omhoog en dan weer een minuut omlaag. Jammer. Want het zou voor mij echt een uitkomst zijn. Professioneel apparatuur is voor mij nu te duur in aanschaf (heb nog een hele lange wishlist) en een horloge een dag laten tikken om daarna te kijken hoeveel hij wint of verliest is ook mijn hobby niet. Het wachten is dus op een update die Kello een stuk betrouwbaarder maakt. 

Meer van hetzelfde
Als ik een app mocht maken?

Het is natuurlijk heel makkelijk om kritiek te leveren. Dus bij deze een suggestie: Zou het niet übercool zijn om een app te hebben die user generated content toelaat? Dus al je oude en nieuwe horloges zet je, met foto, in het archief.  Alles wat je er over weet voeg je toe. Net als met Wikipedia kan iedereen meer content toevoegen. Je iPhone kan dan vervolgens met de camerafunctie een horloge scannen en 'plop' je krijgt meteen te zien wat voor uurwerk er in zit, wat hij kost of gekost heeft, uit welk jaartal hij komt etc etc. Waarom niet? Je hebt per slot van rekening al een barcodescanner of een typografiescanner voor de iPhone en Shazam werkt ook met hetzelfde principe, maar dan op geluid. Dus technisch is het mogelijk...






Klik op de onderstaande links om de apps te openen in iTunes:

dinsdag 15 maart 2011

Omega: al tijden officiële timekeeper van de Olympische Spelen, maar nu even niet...(OS 2012 London)

Omega Countdown clock Trafalgar Square staat stil
Gisteren, maandag 14 maart werd de klok geplaatst. Belangrijke meneren erbij, persbericht van Omega. Dat kan niet meer misgaan! 500 dagen wachten en we zijn er weer bij, moet de president van Omega op de foto gedacht hebben. Enkele uren na de heftige ceremonie ging het echter al mis: De klok stopte met lopen (filmpje BBC). Wat er precies aan de hand is wordt momenteel uitgezocht. Specificaties van de klok: 6,5 meter hoog, 5 meter breed en het ontwerp moet de GMT lijnen voorstellen (Greenwich is om de hoek). Welk uurwerk de klok heeft is onbekend. Ik neem aan een manafactuur movementje! Voor wie het internet hier op wil attenderen: geen zorgen, Twitter weet er al van! Net als WatchuseekTimezone en Omega's Facebook rapporteert dat hij weer loopt na het invliegen van de Chief Engineer vanuit zijn werkplek in Zwitserland.

Mayor of London Boris Johnson, OMEGA ambassador and world champion heptathlete Jessica Ennis, LOCOG Chair Seb Coe and President of OMEGA Stephen Urquhart, and the clock will now be counting down to the evening of the 27 July 2012 in days, hours, minutes and seconds.


23x officieel tijdwaarnemer
London 2012 wordt de 24e keer, want na Los Angeles 1932 mochten ze in 1936 ook Berlijn doen (wederom één horlogemaker met deze keer 185 klokjes in een koffer) en zo door. In 2008 Bejing China was Omega aanwezig met 175km kabel (o.a. optisch) en 420 ton aan uitrusting zoals schoenzendertjes. In London begon Omega sterk door de countdown klok tot aan de opening op Trafalgar Square te plaatsen. Goed voor de exposure, of toch niet...

Los Angeles 1932
De relatie van Omega met de Olympische Spelen gaat terug naar 1932 toen Omega voor het eerst de officiële tijdwaarneming deed. De Spelen vonden dat jaar plaats in Los Angeles en Omega reisde af met maar liefst één techneut (een horlogemaker?) en 30 stopwatches (chronografen) die tot op tienden de tijd konden waarnemen. Voor de 100 meter sprint moest er overigens een foto aan te pas komen, want zowel Eddie Tolan als Ralph Mecalfe klokten 10,3 seconden. Tolan bleek 3cm voor te lopen en won het goud. Pas in Helsinki 1952 was tot op 100e-en van een seconde de noviteit (100m in 10.4 door Remigino).

woensdag 23 februari 2011

Oh nee! Urenwerk recenseert Q&Q quartz horloge!

Schrik! Het gerenommeerde Urenwerk, bekend van vintage mechanische horloges, maakt een faux pas! Een topic over quartz-horloges. Een topic over Q&Q, dat paupermerk van/bij de Kijkshop? Dat kán niet waar zijn. En toch. Over de jaren 70 KRO jeugdserie Q&Q misschien? Nee, zeker niet. Die hadden maar 3,1 miljoen kijkers. Dit verhaal gaat over 20 miljoen kijkers. Maar wat is dan het verhaal?

De reden dat het wat stiller is op het weblog is 10 kilo horlogemateriaal. Ondergetekende kocht voor een habbekrats paar schoenendozen met restmateriaal, ongesorteerd, van alles wat. Was een gokje, maar dan had ik weer wat oefenmateriaal. In de praktijk bleek het zo'n 100 horloges te zijn maar dan in onderdelen verspreid. Een enorme sorteerklus waar ik afgelopen week menig avond aan heb gespendeerd en nog lang niet klaar mee ben. Je leert er wel veel van. En toen zag ik naast veel mechanisch ineens 2 Q&Q quartz horloges.

Miyota

Goedkoop uitziend, lelijk (in mijn ogen) en verweerd. En toch triggerde het mij. Wat voor merk is dat nou, dat Q&Q? Op onderzoek uit! De kleinste heeft op de wijzerplaat weinig aanwijzingen. Na openen, waarbij ik me ook nog eens onwijs snij (ook dat is Q&Q) blijkt er een Miyota 4L85 caliber in te zitten. Niets over te vinden op internet, ook niet spannend. De grote Q&Q vermeldt op de dial dat het een water resist 30M V is. Geen idee waar de V voor staat. Caliber is een onbekende Miyota. Goed, de binnenwerkjes zijn dus van een Citizen dochter, want dat is Miyota. Hun quartz calibers voldoen vaak meer dan prima (los dan dat het helaas quartz is). Citizen is overigens een van werelds grootste horlogehuizen (qua volume) en bestaat al sinds 1918.

Q&Q

Q&Q is echter ook een dochter van de Citizen Holding. Hoe zit dat dan? In 1976 werd onder het mom "international product, honest price" een budgetmerk opgezet vanuit Citizen: Q&Q. Productie lag in handen van CPM Corporation / CBM Corp (India) en naar verluid zijn er sinds oprichting al meer dan 20 miljoen horloges verkocht. Vroeger zelfs automaten, tegenwoordig bijna alleen nog maar quartz analoog. De expansiedrift is nog lang niet open aangezien ze momenteel Brazilie, Rusland, India en China veroveren. Ze gaan het lastig krijgen want in hun markt vechten ook fashion quartzjes als Armani, CK en Guess. Het antwoord van Q&Q is het uitbrengen van wat geavanceerdere horloges met complicaties als zonne-energie.
Conclusie
MR AKIHIKO SUZUKI, President, Japan CBM Corporation
Ik vind het merk nog steeds drie keer niets, maar het verhaal erachter is nog wel interessant. En mijn inzicht was met name dat het merk niet van Kijkshop is, maar wereldwijd verkocht wordt in grote getallen. Overigens maakte Q&Q nog meer naast horloges, zoals deze card game uit de jaren 80:



maandag 7 februari 2011

De kunst van het schuin kijken: welk horloge draagt hij?

bron: GuySie

Situatie: u zit in een gesprek met een klant aan tafel. De grote klok rond zijn pols (ik skip de dameshorloges even) valt op. Wat draagt hij? Kan ik het vragen? Zou het een echte zijn? Dit soort vragen gaan door je hoofd. Hoe kom je er achter?

Oplossing: leren kijken op slinkse wijze. Hoofd licht schuin. Details opnemen! Wat voor indices? welk merk? Cijfers Arabisch of Romeins? Complicaties? Check! op de 12 en de 6. Onthouden! Datum op de 4. Opvallend! En zo verder. Conclusies er aan verbinden. Nepper? loser! Homage? Meneer kent zijn klassiekers, maar budget was beperkt. Quartz? Vast een zekerheidszoeker. Een horloge uit de categorie "ik zit in de slappe was en koop het eerste merk wat me te binnen schiet (samen met een Porsche)": ik weet genoeg. Bekend merk? Nog geen echte kenner. Voor het grote publiek onbekend mooi horlogehuis? Top! Vintage klokkie? Raak!

Dit heeft elke horlogeliefhebber.

zaterdag 5 februari 2011

Zenith CEO Dufour waardeert werk van jonge horlogemaker met speciaal cadeau!


Oprah Winfrey-achtig verhaal de laatste weken op de Nederlandse en sinds kort internationale horlogefora en blogs. De 18 jarige Mick Mooren, eindexamenkandidaat op een middelbare school in Venray, heeft als hobby het repareren van horloges. Hij is slechts een jaar bezig en met behulp van een oude horlogemakersset en boeken uit de jaren 50 heeft hij het vak zich al goed eigen gemaakt. En dat bleek onlangs!

Mick werkte aan een jaren 70 Zwitserse klassieker; een 1973 Zenith El Primero chronograaf welke een bevriende horlogemaker in slechte toestand in zijn lade had liggen en hij voor een zacht prijsje over mocht nemen. Deze horloge zijn in goede staat duizenden euro's waard en dat is terecht, want het is een schitterende klassieker met mooie complicaties. Mick trof het uurwerk aan met een afgebladerde wijzerplaat (ooit blauw, nu kaal) en een ronduit ranzig binnenwerk:




Hij wist de Zenith echter weer in uitmuntende staat te maken, maar het bleef een doorn in het oog dat de wijzerplaat afgebladerd was, de bezel de verkeerde kleur had en de wijzers ook niet meer top waren. Mick trok de stoute schoenen aan en stuurde een brief naar Zwitserland. Naar de CEO van ZenithJean-Frédéric Dufour (onlangs nog horlogeman van het jaar geworden). Groot was zijn verbazing dat hij een pakketje ontving met een persoonlijke notitie op naam van Dufour en de benodigde onderdelen. De Zenith is nu weer helemaal bling bling en het verhaal suist viraal over het internet onder horlogeliefhebbers. 


Het volledige jongensboek is hier te volgen:


Hoe cool is dat!